Sessiz bir çocuk görünce aklın ilk gittiği yer, maalesef tek bir kelime oluyor. Otizm, konuşmanın gecikmesinden ibaret değildir. Ortak dikkat, jest, sıra alma, göz teması, oyunun biçimi, duyusal taraflar ve dil bir arada okunur. Kelimesi olan bir çocukta da iletişim kopuk olabilir: konuşur ama sohbet dönmez, soruya soruyla değil ezberle cevap verir, adı söylenince dönmez.
Tersi de doğru. Jestleri zengin, sizi gösterip yüzünüze bakan, oyuncağı size uzatıp devamını bekleyen, yalnızca kelimesi az bir çocukta “kesin otizm” demek hem yanlış hem erken. O çocuk gecikmiş dil tarafında da duruyor olabilir. Ayrımı bir arama sonucu koymaz.
Kim değerlendirir
Şüphe varsa çocuk psikiyatrisi ya da çocuk nörolojisi ile gelişimsel değerlendirme gerekir. Dil ve konuşma terapisti, iletişim ve dil profilini ayrıca çıkarır. İşitme mutlaka netleştirilir; duyulmayan söz, konuşulmayan söze benzer.
Evde işe yarayan tutum, konuşmayı zorlamak değil. Ortak bir nesneye birlikte bakmak, kısa sıra, çocuğun çıkardığı sese anlam vermek. “Hadi cümle kur” demek, zaten zorlanan iletişimi bir sınava çevirir.
Bu metin otizm tanısı koymaz ve elemez.
İllere göre bu konu
Ulusal rehberin yanında, her il için ayrı bir yönlendirme sayfası vardır. Bu bağlantılar uzman profili değildir.
Uygun uzman veya merkeze yönlendirilelim
Bu sayfa tanı koymaz. İlinizi ve konuyu yazın; kayıt uygun seçenek için değerlendirilir.
