Evde konuşmayı zorlamadan nasıl sohbet edilir

Akşam “hadi bugün ne yaptın, anlat” diye açılan sorgu, üç yaşındaki çocuğun çoğunda suskunlukla biter. Soru büyük, cevap için sıra yok, yüzünüz de bazen tencereye dönüktür. Sohbet böyle kurulmaz.

Daha küçük bir kapı yeter. Elindeki nesneye birlikte bakın. O bir ses çıkarınca siz o sese anlam verin: “top, evet.” Bir cümle sizden, bir bakış ondan. Sıra bu kadar kısa olabilir. Ekran açıkken bu sıra kurulmaz; ekranı düşman ilan etmek de gerekmez, sohbetin yerine koymamak gerekir.

Düzeltmeyin. “Ayaba değil, araba” demek bir ders olur. “Kırmızı araba” deyip geçmek bir model olur. Model, günde yüz tekrardan daha az yorucudur ve daha çok işe yarar.

Kaygı büyükse sohbet önerisi yetmez. Kısa kontrol tanı koymaz; hangi tarafa bakacağınızı netleştirir. Sonrası için yönlendirme ayrı bir kapıdır.